| | |
| چشم ميگون لب خندان دل خرم با اوست | |
آن سيه چرده که شيرينی عالم با اوست |
| او سليمان زمان است که خاتم با اوست | |
گر چه شيرين دهنان پادشهانند ولی |
| لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست | |
روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک |
| سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست | |
خال مشکين که بدان عارض گندمگون است |
| چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست | |
دلبرم عزم سفر کرد خدا را ياران |
| کشت ما را و دم عيسی مريم با اوست | |
با که اين نکته توان گفت که آن سنگين دل |
| زان که بخشايش بس روح مکرم با اوست | |
حافظ از معتقدان است گرامی دارش |