| | |
| ز کارستان او يک شمه اين است | |
خم زلف تو دام کفر و دين است |
| حديث غمزهات سحر مبين است | |
جمالت معجز حسن است ليکن |
| که دايم با کمان اندر کمين است | |
ز چشم شوخ تو جان کی توان برد |
| که در عاشق کشی سحرآفرين است | |
بر آن چشم سيه صد آفرين باد |
| که چرخ هشتمش هفتم زمين است | |
عجب علميست علم هيت عشق |
| حسابش با کرام الکاتبين است | |
تو پنداری که بدگو رفت و جان برد |
| که دل برد و کنون دربند دين است | |
مشو حافظ ز کيد زلفش ايمن |