| | |
| مشک سياه مجمره گردان خال تو | |
ای آفتاب آينه دار جمال تو |
| کاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو | |
صحن سرای ديده بشستم ولی چه سود |
| يا رب مباد تا به قيامت زوال تو | |
در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حسن |
| طغرانويس ابروی مشکين مثال تو | |
مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز |
| کشفته گفت باد صبا شرح حال تو | |
در چين زلفش ای دل مسکين چگونهای |
| ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو | |
برخاست بوی گل ز در آشتی درآی |
| کو عشوهای ز ابروی همچون هلال تو | |
تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود |
| کو مژدهای ز مقدم عيد وصال تو | |
تا پيش بخت بازروم تهنيت کنان |
| عکسيست در حديقه بينش ز خال تو | |
اين نقطه سياه که آمد مدار نور |
| شرح نيازمندی خود يا ملال تو | |
در پيش شاه عرض کدامين جفا کنم |
| سودای کج مپز که نباشد مجال تو | |
حافظ در اين کمند سر سرکشان بسيست |