| | |
| دلم از عشوه شيرين شکرخای تو خوش | |
ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش |
| همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش | |
همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطيف |
| چشم و ابروی تو زيبا قد و بالای تو خوش | |
شيوه و ناز تو شيرين خط و خال تو مليح |
| هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش | |
هم گلستان خيالم ز تو پرنقش و نگار |
| کردهام خاطر خود را به تمنای تو خوش | |
در ره عشق که از سيل بلا نيست گذار |
| می کند درد مرا از رخ زيبای تو خوش | |
شکر چشم تو چه گويم که بدان بيماری |
| میرود حافظ بیدل به تولای تو خوش | |
در بيابان طلب گر چه ز هر سو خطريست |