| | |
| بر روی ما ز ديده چه گويم چهها رود | |
از ديده خون دل همه بر روی ما رود |
| بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود | |
ما در درون سينه هوايی نهفتهايم |
| گر ماه مهرپرور من در قبا رود | |
خورشيد خاوری کند از رشک جامه چاک |
| بر روی ما رواست اگر آشنا رود | |
بر خاک راه يار نهاديم روی خويش |
| گر خود دلش ز سنگ بود هم ز جا رود | |
سيل است آب ديده و هر کس که بگذرد |
| زان رهگذر که بر سر کويش چرا رود | |
ما را به آب ديده شب و روز ماجراست |
| چون صوفيان صومعه دار از صفا رود | |
حافظ به کوی ميکده دايم به صدق دل |