| | |
| و اندر اين کار دل خويش به دريا فکنم | |
ديده دريا کنم و صبر به صحرا فکنم |
| کتش اندر گنه آدم و حوا فکنم | |
از دل تنگ گنهکار برآرم آهی |
| میکنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم | |
مايه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست |
| تا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم | |
بگشا بند قبا ای مه خورشيدکلاه |
| عقده دربند کمر ترکش جوزا فکنم | |
خوردهام تير فلک باده بده تا سرمست |
| غلغل چنگ در اين گنبد مينا فکنم | |
جرعه جام بر اين تخت روان افشانم |
| من چرا عشرت امروز به فردا فکنم | |
حافظا تکيه بر ايام چو سهو است و خطا |