| | |
| بر لوح بصر خط غباری بنگارم | |
گر دست دهد خاک کف پای نگارم |
| از موج سرشکم که رساند به کنارم | |
بر بوی کنار تو شدم غرق و اميد است |
| چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم | |
پروانه او گر رسدم در طلب جان |
| زان شب که من از غم به دعا دست برآرم | |
امروز مکش سر ز وفای من و انديش |
| دادند قراری و ببردند قرارم | |
زلفين سياه تو به دلداری عشاق |
| کان بوی شفابخش بود دفع خمارم | |
ای باد از آن باده نسيمی به من آور |
| من نقد روان در دمش از ديده شمارم | |
گر قلب دلم را ننهد دوست عياری |
| زين در نتواند که برد باد غبارم | |
دامن مفشان از من خاکی که پس از من |
| عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم | |
حافظ لب لعلش چو مرا جان عزيز است |